Norwegian Emerald Parure Tiara



Na zestaw Norwegian Emerald Parure Tiara składa się z tiary, naszyjnika, kolczyków oraz dwóch brosz. Symetryczna tiara składa się z geometrycznych szmaragdów w neoklasycznej formie z diamentami osadzonej w ramie ze złota i srebra.


Historia zestawu sięga początku XIX wieku, prawdopodobnie stworzono go w latach 1810-1820, choć konkretną datę trudno jest ustalić. Te szacunkowe daty wyznaczono przez podobieństwa dwóch innych tiar, które powstały w tym czasie we Francji: tiary ze szmaragdami należącej do drugiej żony Napoleona, cesarzowej Marii Luizy, którą stworzył w 1810 roku Nitot, a obecnie zamiast szmaragdów zawiera turkusy. Druga podobna tiara została wykonana w latach 1819-1820 prze Babst ze szmaragdów i diamentów dla księżnej Angoulême-dwudziestominutowej królowej Francji. 



Według historyka Trond Norén Isaksen szmaragdy użyte w tiarze pochodzą z Rosji, a w niej te kamienie odkryto dopiero w latach trzydziestych XIX wieku, więc tiara mogłaby powstać według tej teorii najwcześniej właśnie 1830 roku-10 lat później niż według wcześniejszych przypuszczeń. Według innych tiarę nosiła jeszcze cesarzowa Józefina (pierwsza żona Napoleona) w czasie swej koronacji w katedrze Notre Dame w Paryżu w grudniu 1804 roku, jednak najprawdopodobniej to tylko plotka wykreowana w latach '50 ubiegłego wieku przez Sigyna Reimersa. Na pewno właścicielką tiary była synowa Józefiny-księżna Leuchteberg, która urodziła się jako Augusta z Bawarii. Jednak w jaki sposób ją nabyła jet nieznany.



W 1851 roku Augusta umiera i jej biżuteria jest dzielona na jej trzy córki: Amelie (cesarzową Brazylii), Józefinę (królową Szwecji i Norwegii) oraz Theodolinde (księżną Urach). Amelie, wdowa po brazylijskim cesarzu Pedro I, przeprowadza się do Lizbony i tiara znajduje wraz z nią nowy dom w Lizbonie, w Pałacu de Alvor-Pombal, który obecnie jest Portugalskim Muzeum Narodowym Sztuki Starożytnej.



Po śmierci Amelie w Lizbonie w 1873 roku jej najbliższą żyjącą krewną jest siostra Józefina-wdowa po szwedzko-norweskim królu Oskarze I (jedyne dziecko Amelie-córka Maria Amelia-zmarła dwadzieścia lat wcześniej), więc to ona dziedziczy po zmarłej cały jej dobytek-w tym szmaragdowy zestaw. Sama Józefina umiera trzy lata później i jej biżuteria zostaje przekazana jej synowej-królowej Sofii, żonie króla Szwecji i Norwegii Oskara II.


Królowa Sofia w Emerald Parure Tiara



Księżna Margareta w Emerald Parure Tiara na koronacji George'a V


W 1911 roku w Wielkiej Brytanii odbywa się koronacja króla George'a V i królowej Marii. Szwecję reprezentuje wnuk królowej Sofii Książę Koronny Gustaw Adolf i jego żona Księżna Koronna Margareta, która jest kuzynką pierwszego stopnia nowego króla-oboje są wnukami królowej Wiktorii i księcia Alberta. Na tę okazję księżna założyła wypożyczoną od królowej Sofii szmaragdową tiarę. Zostało to uwiecznione na koronacyjnym zdjęciu, na którym widać Margaretę z rodziną.


Księżna Margareta w Emerald Parure Tiara na koronacji George'a V



Księżna Ingeborg w Emerald Parure Tiara


Księżna Ingeborg w Emerald Parure Tiara na ślubie swej córki Astrid

Księżna Ingeborg w Emerald Parure Tiara na ślubie swej córki Astrid

Dwa lata później umiera królowa Sofia i nie zostawia całej swej biżuterii synowej-królowej Wiktorii z Baden, lecz jej część (w tym szmaragdową biżuterię) przekazuje żonie swego trzeciego syna księcia Karola-księżnej Ingeborg. Sofia i Ingeborg miały silną relację, w przeciwieństwie do Wiktorii, której stosunki z teściową były raczej napięte, co widać w powyższej decyzji. Dodatkowo Ingeborg w ostatnich latach panowania Oskara II de facto czyniła honory pierwszej damy Szwecji i prawdopodobnie wtedy wypożyczyła szmaragdy teściowej.


Księżna Ingeborg w Emerald Parure Tiara



Księżna Koronna Marta w naszyjniku i kolczykach Emerald Parure Tiara na chrzcie swego syna Haralda 


W 1926 roku księżna Ingeborg nosiła ten zestaw na ślubie swej córki Astrid z belgijskim następcą tronu Leopoldem. W tym samym roku zapozowała też do portretu w tej tiarze. Druga córka księżnej-księżniczka Marta, późniejsza norweska księżna koronna, wypożyczyła od swej matki szmaragdowy naszyjnik i kolczyki na chrzest swego syna Haralda w marcu 1937 roku. Do tego czasu Ingeborg dokonała zmian w zestawie: usunęła szmaragdy w kształcie kropli ze szczytu tiary i przerobiła je na kolczyki. W ich miejsce jubiler wstawił diamentowe elementy. Usunięto też wisiorki z naszyjnika i księżna rozdała je członkom rodziny. Trzy z nich otrzymała królowa Belgów Astrid-jej córka, są one obecnie częścią szmaragdowej tiary należącej do luksemburskiej rodziny wielkoksiążęcej (córka Astrid Józefina-Charlotte wyszła za mąż za następcę luksemburskiego tronu Jeana).

Księżna Ingeborg w Emerald Parure Tiara (siedzi druga po prawej) na srebrnym jubileuszu Christiana X


Księżna Ingeborg w Emerald Parure Tiara (siedzi druga po prawej)

Trzy miesiące później Marta ponownie wypożycza szmaragdowy zestaw matki, tym razem tiarę na koronację króla Grorge'a VI i królowej Elżbiety w Londynie. Na zdjęciach z tego wydarzenia wyraźnie widać przeprowadzone zmiany w tiarze. Sześć dni później księżna Ingeborg założyła Emerald Parure Tiara, tym razem na srebrny jubileusz swego kuzyna Christiana X w Kopenhadze.

Księżna Koronna Marta w Emerald Parure Tiara na koronacji George'a VI



Księżna Koronna Marta w  Emerald Parure Tiarana koronacji George'a VI 

Księżna Koronna Marta w  Emerald Parure Tiara na koronacji George'a VI


Trzy lata później, po zajęciu Norwegii przez wojska III Rzeszy, Księżna Koronna Marta z trójką swych dzieci szukała schronienia na szwedzkim dworze u swej matki, jednak z powodów politycznych musiała opuścić ojczyznę swego urodzenia i udać się do Stanów Zjednoczonych. Podczas pożegnania na stacji kolejowej, Ingeborg wręczyła swej córce pakunek ze szmaragdowym zestawem i mówi córce by sprzedała biżuterię jeśli jej rodzina stanie w obliczu pieniężnego kryzysu, co mogło się zdarzyć w każdej chwili podczas wojny.


Księżna Koronna Marta w  Emerald Parure Tiara 

Księżna Koronna Marta w  Emerald Parure Tiara  na koronacji Elżbiety II

W 1945 roku II wojna światowa się kończy i norweska rodzina królewska wraca do swej ojczyzny, a wraz z Martą do Oslo przyjeżdża Emerald Parure Tiara, która staje się najważniejszą częścią norweskiej biżuterii królewskiej. Marta zakłada ją na koronację królowej Juliany w Holandii w 1948 roku oraz na koronacji królowej Elżbiety II w Londynie w 1953 roku, co oznacza, że tiara była na ostatnich trzech koronacjach brytyjskich (ciekawe czy będzie na kolejnej?).


Księżna Koronna Marta w  Emerald Parure Tiara



Księżna Koronna Marta w  Emerald Parure Tiara



Księżna Koronna Marta w  Emerald Parure Tiara


Księżna Koronna Marta w  Emerald Parure Tiara na 50 urodzinach swego męża Olafa

Ostatnią oficjalną okazją dla Marty do noszenia szmaragdowej tiary były pięćdziesiąte urodziny jej męża w czerwcu 1953 roku. Rok później zmarła, a jej matka wyraziła życzenie by Emerald Parure Tiara należała księcia Haralda-przyszłego króla Norwegii. Po jej śmierci rolę norweskiej pierwszej damy pełniła jej córka-księżniczka Astrid, która kilkukrotnie założyła szmaragdy na oficjalne okazje.


Księżniczka Astrid w Emerald Parure Tiara podczas szwedzkiej oficjalnej wizyty



Księżniczka Astrid Emerald Parure Tiara podczas oficjalnej wizyty w Danii



Księżniczka Astrid Emerald Parure Tiara


Po ślubie Haralda z Sonią Haraldsen, nowa księżna stała się jedyną osobą, która mogła nosić Emerald Parure Tiara, którą zaczęła nosić w latach siedemdziesiątych. Po raz pierwszy jako królowa założyła ją w 1992 roku na srebrny gody królowej Margrethe i księcia Henrika w Kopenhadze. Następna taka okazja nadarzyła się w kwietniu 1995 roku podczas norweskiej oficjalnej wizyty w Hiszpanii.


Księżna Sonia Emerald Parure Tiara



Księżna Sonia Emerald Parure Tiara



Księżna Sonia Emerald Parure Tiara



Księżna Sonia Emerald Parure Tiara


Kolejne okazje do założenia Norwegian Emerald Parure Tiara to: ślub księcia Joachima i księżnej Alexandry w Kopenhadze (listopad 1995), 50 urodziny króla Karola Gustawa w Sztokholmie (kwiecień 1996), ślub księcia Haakona i księżnej Mette-Marit (sierpień 2001), oficjalna wizyta w Belgii (2003; król Harald i król Albert to kuzyni-ich matki były siostrami), ślub księcia Fryderyka i księżnej Mary (maj 2004), oficjalna wizyta w Szwecji (2005), oficjalna wizyta w Wielkiej Brytanii (październik 2005), 60 urodziny króla Karola Gustawa w Sztokholmie (kwiecień 2006), ślub księżniczki Wiktorii i księcia Daniela (Sztokholm, czerwiec 2010).


Księżna Sonia Emerald Parure Tiara na srebrnych godach królowej Margrethe


Księżna Sonia Emerald Parure Tiara na ślubie księcia Joachima


Księżna Sonia Emerald Parure Tiara na ślubie księcia Haakona

Norwegian Emerald Parure Tiara możemy zobaczyć też na kilku portretach królowej Sonii, która ostatnio nosiła ten zestaw na obchodach 80 urodzin jej i króla Haralda.


Księżna Sonia Emerald Parure Tiara podczas oficjalnej wizyty w Belgii


Księżna Sonia Emerald Parure Tiara


Księżna Sonia Emerald Parure Tiara na majowych obchodach 80 urodzin

Źródło zdjęć: Pinterest

4 komentarze:

  1. Ten zestaw jest śliczny, marzy mi się taka broszka :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Osobiście wolę rubiny i szafiry, ale ta broszka jest naprawdę śliczna, ale najbardziej z tego zestawu chciałabym mieć kolczyki ;)

      Usuń
  2. Zestaw rzeczywiście piękny, robi wrażenie i bardzo pasuje do królowej Sonji

    OdpowiedzUsuń

Publikując komentarz zgadzasz się na przetwarzanie Twoich danych osobowych, takich jak nazwa użytkownika czy adres e-mail, zgodnie z rozporządzeniem art. 6 ust. 1 lit. a RODO. Dane te są przetwarzane w celu opublikowania komentarza na blogu oraz do celów statystycznych.