Ślub księcia Alberta i Paoli Ruffo di Calabria



Dokładnie 58 lat temu miał miejsce ślub księcia Alberta z Paolą Ruffo di Calabria.


Para poznała się podczas uroczystości towarzyszących inauguracji pontyfikatu papieża XXIII w listopadzie 1958 roku, a konkretnie na przyjęciu w belgijskiej ambasadzie. Już miesiąc później (6 grudnia) Albert (ówcześnie książę Liege) oświadczył się Paoli, a ona zgodziła się zostać jego żoną. Dwa miesiące później książę przedstawił swą przyszłą żonę rodzinie, a oficjalnie zaręczyny ogłoszono 13 kwietnia 1969 roku. Pałac wydał wtedy oficjalną notę, a para spotkała się z prasą w pałacu Laeken.


Król [Baudouin] i król Leopold z radością dzielą się z narodem zaręczynami Jego Wysokości Księcia Alberta, księcia Liege, z Donną Paolą Ruffo di Calabria, córką zmarłego księcia Fulco Ruffo di Calabria, diuka Guardia Lombardia i księżnej Luisy Gazelli.


Przez następne kilka tygodni para odwiedzała belgijskie prowincje by Belgijczycy mogli poznać swą przyszłą księżnę. Początkowa Albert i Paola chcieli się pobrać 1 lipca w Watykanie oraz by ceremonii zaślubin przewodniczył papież Jan XXIII, jednak ten plan spotkał się ze sprzeciwem belgijskiego rządu i narodu, którzy twierdzili, że ślub powinien się odbyć w ojczyźnie pana młodego i być celebrowany przez cały kraj. Problemem było też prawo: Watykan uznawał tylko ślub kościelny, a w Belgii respektowano tylko śluby cywilne (kościelne ceremonie mogły się odbyć dopiero po cywilnych). Problematyczna byłaby też obecność wuja i ciotki ze strony ojca Alberta-byłej włoskiej pary królewskiej, Umberto i Marii Jose, którzy mieli zakaz wjazdu na teren Włoch, a jak wiemy Watykan leży w sercu włoskiej stolicy.


Pod koniec maja papież oświadczył, że chce uniknąć dyplomatycznych czy administracyjnych problemów, więc ślub powinien odbyć się w Belgii. 2 czerwca belgijski rząd wydał oświadczenie, że ślub i jego obie ceremonie odbędą się 2 lipca w Brukseli.


Pragnąc zobaczyć wszystkich Belgów zjednoczonych wokół tronu z okazji ślubu księcia Alberta z Donną Paolą Ruffo di Calabria, Jego Świątobliwość Jan XXIII w geście specjalnej troski o naród belgijski, uznał za pożądane by książęcy ślub odbył się w Brukseli. W porozumieniu z rządem Jego Królewska Mość Król oraz obie rodziny wspólnie zdecydowały, że ślub odbędzie się w tym kraju [Belgii].


W kolejnym tygodniu, 9 czerwca, Paola w towarzystwie matki przybyła do Belgii. Tego dnia zorganizowano garden party w ogrodach pałacu Laeken. Albert i Paola przywitali się z setkami zaproszonych gości z całej Belgii, w tym z członkami rządu.


Na ślub zaproszono pięciuset gości, w tym członków rządu i korpusu dyplomatycznego, rodziny pary młodej oraz zagranicznych członków rodzin królewskich i szlacheckich. Lista gości uwzględniała:

Rodzina Pana Młodego:


Król Belgów Baudouin – brat Alberta
Belgijska Królowa Wdowa Elżbieta – babcia Alberta
Król Leopold III i księżna Lilian – ojciec i macocha Alberta
Książę Alexandre – przyrodni brat Alberta
Księżniczka Marie Christine – przyrodnia siostra Alberta
Księżna Joséphine-Charlotte i książę Jean z Luksemburga – siostra i szwagier Alberta
Królowa Marie José i król Umberto II z Włoch – ciotka i wuj Alberta
Księżna Maria Pia i książę Alexander z Jugosławii – kuzynka Alberta pierwszego stopnia ze strony ojca i jej mąż
Książę Vittorio Emanuele z Savoy, książę Neapolu– kuzyn Alberta pierwszego stopnia ze strony ojca
Księżniczka Maria Gabriella z Savoy – kuzynka Alberta pierwszego stopnia ze strony ojca
Księżniczka Maria Beatrice z Savoy – kuzynka Alberta pierwszego stopnia ze strony ojca


Rodzina Panny Młodej:

Luisa Gazelli, Księżna Wdowa Ruffo di Calabria – matka Paoli
Fabrizio, Książę Ruffo di Calabria i Maria, Księżna Ruffo di Calabria – brat i bratowa Paoli
Markiz i Markiza San Germano – siostra i szwagier Paoli
Baron i Baronowa Ricasoli Firidolfi – siostra i szwagier Paoli
Antonello Ruffo di Calabria – brat Paoli




Wśród gości znaleźli się też członkowie duńskiej, norweskiej i szwedzkiej rodziny królewskiej, z którymi belgijska rodzina królewska jest spokrewniona przez matkę Alberta Astrid, która urodziła się jako szwedzka księżniczka.






N świadków Albert wybrał swego przyrodniego brata Alexandre i szwagra-księcia Dziedzicznego Wielkiego Księcia Jeana. Paola wybrała swych dwóch braci-Fabrizio i Antonello. Druhenkami były dwie siostrzenice Paoli (córki jej starszej siostry Markizy San Germano) oraz przyrodnia siostra Alberta księżniczka Marie Christine.


Paola założyła suknię z białej satyny z pięciometrowym trenem i z kokardą w talii.Jej welon z brukselskiej koronki był rodzinną pamiątką-jako pierwsza nosiła go jej belgijska babcia ze strony ojca Laure Mosselman du Chenoy w 1877, następnie jej matka. Po Paoli nosiła go jej córka i synowe. Zamiast tiary Paola założyła wianek z kwiatów pomarańczy.






Pan młody założył mundur marynarki wojennej z Orderem Leopolda-najwyższym belgijskim odznaczeniem, oraz łańcuch orderu maltańskiego.












Ceremonia cywilna odbyła się 2 lipca 1969 roku w Empire Salon w Pałacu Królewskim w Brukseli. Para młoda szła na czele procesji, w której uczestniczyła najbliższa rodzina i część gości. Krótkiej uroczystości przewodniczył burmistrz Brukseli Lucien Cooremans. Panna młoda była zauważalnie zdenerwowana i uspokoiła ją królowa wdowa Elżbieta, która do niej podeszła, ucałowała i powiedziała kilka słów. Po wpisaniu się do rejestru małżeństw, Albert i Paola opuściła pałac i rozpoczęła podróż przez ulice Brukseli do Katedry Saint Michael i Saint Gudula na ceremonię kościelną. Para jechała odkrytym samochodem przystrojonym różowymi i białymi różami, który poprzedzały oddziały husarzy i inne regimenty wojskowe. Po drodze pozdrawiali tysiące zgromadzonych ludzi.










Para przybyła do katedry św. Michała i św. Guduli, gdzie większość gości już siedziała. Panna młoda i pan młody przeszli nawą, a następnie ich rodziny i goście królewscy, na tradycyjne katolickie nabożeństwo  prowadzone przez kardynała Józefa-Ernesta van Rooeya, prymasa Belgii. Jak kilka lat wcześniej zdarzyło się na ślubie siostry Alberta, w rodzinie doszło do sprzeczki o to, kto miałby pierwszeństwo w procesji. Macocha Alberta, księżna de Rethy, nalegała, aby szła pierwsza, ale postanowiono, że jego babcia, Królowa Wdowa, zajmie miejsce na czele procesji, towarzysząc królowi Baudouinowi. Księżna de Rethy koniec końców szła u boku króla Umberto II z Włoch.












Ponownie panna młoda była szczególnie zdenerwowana, czasami zdawała się przeżywać emocje, ale szybko była uspakajana przez nowego męża. Po wymianie przysiąg i pierścieni, kardynał wygłosił przemówienie, w którym zwrócił się do Paoli jako "pięknej księżniczki" i powiedział jej, że "Włochy wysyłają cię do Belgii jako promień swojego pięknego słońca i odbicie jego gorącej duszy". Para wysłuchała wiadomości od Papieża przed ostatecznym błogosławieństwem. Para następnie wyszła z katedry i spotkała się z ogromnymi okrzykami ze strony zebranych tłumów.








Po dużym bankiecie tego wieczoru w pałacu Laeken para wylądowała na Majorce w Hiszpanii na miesiąc miodowy. Po powrocie do domu zamieszkali w Château de Bélvèdere, na terenie Laeken.






Źródła zdjęć: Getty Images, Pinterest

3 komentarze:

  1. Ciekawe, że Paola nie miała tiary. Wtedy zapewne oboje nigdy by się nie spodziewali, że zostaną parą królewską.

    OdpowiedzUsuń
  2. Przecudna suknia, a szczególnie welon,który rekompensuje brak tiary.
    Bardzo dokładnie przybliżyłaś historię ich wesela.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Sama chciałabym mieć podobny welon na swoim ślubie ;)
      Starałam się zrobić to najdokładniej i zobrazować to ładnymi zdjęciami, choć nieco się przez to naraziłam mamie ;)

      Usuń

Publikując komentarz zgadzasz się na przetwarzanie Twoich danych osobowych, takich jak nazwa użytkownika czy adres e-mail, zgodnie z rozporządzeniem art. 6 ust. 1 lit. a RODO. Dane te są przetwarzane w celu opublikowania komentarza na blogu oraz do celów statystycznych.