Księżna koronna Marta-biografia


Księżna koronna Marta urodziła się w Sztokholmie, w Pałacu Arvfurstens 28 marca 1901 roku. Na chrzcie nadano jej imiona: Marta Sofia Lovisa Dagmar Thyra. Jej rodzicami byli szwedzki książę Vastergotland, Carl i księżna Ingeborg, urodzona jako duńska księżniczka.



Jako dziecko miała prywatnych nauczycieli. Ukończyła również kursy pierwszej pomocy i opieki nad dziećmi.


Księżniczka zaręczyła się ze swoim kuzynem, a zarazem norweskim następcą tronu, Olafem podczas Igrzysk Olimpijskich w 1928 roku w Amsterdamie, jednak zostały one ogłoszone dopiero 14 stycznia 1929 roku. Wiadomość o zaręczynach została bardzo dobrze przyjęta. Było to traktowane jako znak, że po rozwiązaniu unii między Norwegią a Szwecją nie było już żadnego napięcia. Jednak do czasu ogłoszenia zaręczyn rząd nie był zbyt przychylny wyborowi księcia. Doskonały mariaż pod względem wzmacniania więzi królewskich, był także wyraźnie oparty na miłości.


Księżniczka Marta i książę koronny Olaf pobrali się w kościele Vår Frelsers (obecnie Katedra w Oslo) w dniu 21 marca 1929 r. Po ślubie księżniczka Marta została księżną koronną Norwegii, którą pozostała do śmierci w 1954 r.

Urocza, otwarta i pracowita Marta szybko stała się popularnym i szanowanym członkiem rodziny królewskiej. Podjęła szereg oficjalnych zobowiązań, a także wygłaszała wiele przemówień, co w tamtych czasach było niezwykłe dla kobiet z rodziny królewskiej.


Para koronna mieszkała w wiejskiej posiadłości Skaugum, która była prezentem ślubnym od Fritza Wedla Jarlsberga. Kiedy główny dom w Skaugum został zniszczony przez pożar w 1930 roku, księżniczka królewska była aktywnie zaangażowana w planowanie nowego budynku.

Marta i Olaf mieli troje dzieci: księżniczkę Ragnhild, urodzoną w 1930 roku, księżniczkę Astrid, urodzoną w 1932 roku i księcia Haralda (przyszłego króla Haralda V), urodzonego w 1937 roku. Książę był pierwszym spadkobiercą tronu urodzonym w Norwegii po 567 latach.


Księżna Marta przyjęła rolę Pierwszej Damy w śmierci królowej Maud w 1938 roku.

Gdy wojska niemieckie zaatakowały Norwegię 9 kwietnia 1940 roku, rodzina królewska, rząd i większość członków Stortingu zdołali uciec przed Niemcami z Oslo. Tej samej nocy księżna królewska Marta i jej troje dzieci przekroczyli granicę ze Szwecją. 12 sierpnia wyjechali do USA na zaproszenie prezydenta Franklina D. Roosevelta.


Książę i księżna stali się bliskimi przyjaciółmi z prezydentem USA i jego żoną podczas długiej podróży po Stanach Zjednoczonych latem 1939 roku. Ich przyjaźń otworzyła drzwi dla księżnej, która pracowicie starała się promować norweskie interesy. Brała udział w szerokim zakresie działań, od składania oficjalnych wizyt, wygłaszania wykładów i przemówień, do wysyłania pomocy humanitarnej i uczestniczenia w akcjach ratunkowych dla uchodźców.

Księżna Marta została ciepłe powitana po powrocie do Norwegii wraz z dziećmi i królem Haakonem w dniu 7 czerwca 1945 r. Jej nieustanne wysiłki podczas wojny sprawiły, że stała się jeszcze bardziej popularna wśród Norwegów.


Gdy król Haakon podupadł na zdrowiu, książę koronny i księżna koronna przyjmowali coraz więcej oficjalnych zobowiązań. Księżna zaangażowała się w wiele oficjalnych zadań, a nawet wygłosiła doroczne przemówienia noworoczne w 1946 i 1950 roku.

Niestety, księżna Marta również cierpiała z powodu złego stanu zdrowia. Jej śmierć w dniu 5 kwietnia 1954 r. była ogromną stratą dla księcia Olafa i dzieci, a także dla Norwegii.


Księżna koronna Marta nigdy oficjalnie nie została królową Norwegii. Jednakże, jak biskup Oslo, Johannes Smemo, stwierdził: "W naszych sercach od dawna jest naszą Królową i będzie nią na wieki".

Księżniczka Marta została pochowana w Królewskim Mauzoleum na Zamku Akershus 21 kwietnia 1954 roku.

Źródło zdjęć: Kongehuset

4 komentarze:

  1. Twoje posty są wspaniałe!
    Skandynawskie Rodziny Królewskie - niczym jedna wielka rodzina :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję!
      To prawda-są ze sobą dość blisko spokrewnieni, ale też się przyjaźnią-wystarczy popatrzeć na wspólne zdjęcia Haakona, Victorii i Frederika.

      Usuń
  2. Księżna była piękną kobietą!

    OdpowiedzUsuń
  3. Nie wiem,czy to efekt fotografii,ale zawsze zastanawiam się,czy kobiety w tamtych czasach miały tak nieskazitelną cerę.

    OdpowiedzUsuń

Publikując komentarz zgadzasz się na przetwarzanie Twoich danych osobowych, takich jak nazwa użytkownika czy adres e-mail, zgodnie z rozporządzeniem art. 6 ust. 1 lit. a RODO. Dane te są przetwarzane w celu opublikowania komentarza na blogu oraz do celów statystycznych.